De jonge fotografe Robin de Puy is heel erg succesvol. Sinds ze in 2009 afstudeerde aan de Fotoacademie in Amsterdam is ze nonstop aan het werk. Ze maakt portretten voor LINDA, De Volkskrant, Vrij Nederland en New York Magazine en wint veel prijzen zoals de Nationale Portretprijs in 2013. Niets te klagen zou je denken. Toch vreet er iets bij De Puy. Alle portretfoto’s die ze maakt, maakt ze in opdracht. Ze mist haar eigen werk, ze wil weer mensen fotograferen omdat zij die zelf interessant vindt. Dus gaat ze een paar maanden naar Amerika voor een rondreis op de motor. Met niets meer dan een spijkerbroek, een paar onderbroeken, twee camera’s en een flitser.

2015, William and Leuxian, Evanston, Wyoming © Robin de Puy
2015, William and Leuxian, Evanston, Wyoming
© Robin de Puy

De reis is voor haar bijzonder, vooral omdat ze helemaal niet zo heel zeker is van alles. Haar leven lang kampt ze al met paniekaanvallen, bang dat het niet goed gaat. Maar gaandeweg de reis komt ze tot rust en het bevalt haar steeds beter. “Ik wil niet meer terug – geen lanceringen en openingen meer, hier iedere dag in dezelfde spijkerbroek lopen, de zon op mijn huid voelen, iedere dag beslissen of ik blijf of ga. En hoe fijn is het dat alles wat ik hier bezit, past in twee zadeltassen en een rugzak?” schrijft ze na vier weken in haar dagboek.

2015, Randy © RobindePuy, courtesy The Ravestijn Gallery
2015, Randy
© RobindePuy, courtesy The Ravestijn Gallery

Onderweg fotografeert ze allerlei mensen, vaak mensen die helemaal op zichzelf zijn aangewezen. Mensen die haar interesseren. En die misschien ook veel vertellen over De Puy zelf, want in de documentaire die gemaakt is van haar reis, een documentairemaker en cameraman reizen twee keer een week met haar mee, zegt de fotografe dat een portret meer zegt over de maker dan over de geportretteerde. Ze fotografeert niet alleen de mensen die ze tegenkomt, ze maakt ook foto’s van het landschap en veel zelfportretten. Daar is ze net als veel mensen op haar foto niet zelden (deels) naakt op te zien. Als ze van haar geportretteerden vraagt om een shirt uit te trekken, moet ze het zelf ook ervaren vindt ze.

Ze is bang dat ze te weinig goede foto’s heeft, maar niets is minder waar. Haar foto’s, en teksten, zijn gebundeld in het lijvig boek If this is true, I’ll never have to leave home again en er is een tentoonstelling ingericht in het Haags Fotomuseum, haar eerste museale solotentoonstelling. De tentoonstelling is te zien tot en met 26 juni 2016. Voor de liefhebber van portretfotografie een absolute must om naar toe te gaan.

fotomuseumdenhaag.nl/tentoonstellingen/robin-de-puy